Eindelijk goed nieuws,

Hoi hoi allemaal,
Eindelijk goed nieuws van deze kant. Ik ben sinds gisterenmiddag gezellig thuis bij mijn mama en papa. Ja dat was nogal een weekje hè! Ik heb jullie allemaal in spanning doen wachten en papa had 's avonds precies niet veel zin meer om hier nog een verslagje te schrijven. Nu ja, veel was er niet te schrijven: 'het gaat goed met Fee', 'het gaat beter met Fee' of 'het gaat opperbest met Fee'...

Even in het kort het relaas van de afgelopen week (medisch gezien subiet volgen de sappige verhalen)
Vorige week vrijdag had ik de oplossing gevonden ivm de levering van melk maar die kwam eigenlijk een beetje te laat. Ik had die week zo weinig gegeten dat ik een beetje verzwakt was en ik had een beestje in mijn bloed. Normaal zou dit niet zoveel kwaad kunnen maar nu kon ik hier niet goed tegen vechten. De mevrouwen van het ziekenhuis (en één mijnheer) hebben mij dan in een soort van glazen huisje gelegd en vol gestoken met buisjes en overal elektrische draadjes vast gemaakt. Voor die buisjes moesten ze elke keer prikken, dit deed eigenlijk wel pijn maar ik heb niet geweend hoor. Ik heb me, voor mijn mama, sterk gehouden! Die buisjes hebben ze dan in de loop van de week zelfs nog een paar keer opnieuw moeten prikken. Ze zegden dat dit door mij kwam maar volgens mij konden zij het gewoon niet goed. Ik heb wel zeer flink gegeten. Ik eet nu al dubbel zoveel als vrijdag en de dokter zei vanmorgen tegen mama dat ik nu niet meer krijg. Als ik nu nog honger heb, krijg ik iets anders. Ik heb het jullie al eens gezegd :'de zuivelindustrie...' maar nogmaals eind goed al goed.
Nu, de sappige verhalen...
Met wie heb ik daar op de neonatologie allemaal samen gelegen?
Er zijn een aantal kindjes geweest die maar zeer kort bij ons zijn gebleven. Over hen ga ik niet te veel vertellen omdat ik ze ook niet goed ken. Maar wie waren dan mijn 'partners in crime':
- Mohammed Ali: Niet gezeverd! DE 'Mohammed Ali' woonde in het huisje naast mij! Hij had zelfs dezelfde ziekte! Een mens zou van minder trots worden op wat hij heeft. In het echt is deze man een zeer rustig persoon. Enkel wanneer zijn eten niet op tijd geserveerd werd, werd hij een beetje vervelend. Een klagerige, diepe stem klonk dan vanachter zijn voordeur. Wel een knappe mens. Stevig van bouw en een prachtige kop haar...
- Mehdi: We blijven even bij de mannen :-) Dit is al een heel ander verhaal. Wat er juist met hem was weet ik nog altijd niet. Mehdi was een klein schriel ventje dat altijd maar zeurde. Volgens mij was hij ook een beetje een 'tettenzot'. Mehdi was enkel maar stil wanneer de mevrouwen hem uren aan een stuk vastpakte en ronddroegen. Misschien was hij wel een spion. Die alles wat wij uitspookte door vertelde aan de mevrouwen...
- Ella: Ella was één van mijn vriendinnetjes. Zij was een beetje te vroeg geboren en woog niet genoeg. Ze moest nog bij ons blijven om nog wat grammetjes bij te komen. Ze was zo'n lief en schattig ding. Met haar heb ik uren liggen shouwellen over van alles en nog wat. De mannen, de bediening, kleren, de laatste nieuwe trends, onze toekomstplannen,... maar vooral de mannen...
- Luna: Zij was deel drie van onze 'Heilige Drievuldigheid'. Luna is de zus van Evy maar zij moest niet bij ons blijven. Evy was rond en gezond en was al met haar mama en papa naar huis terwijl Luna nog wat bij ons moest blijven. Ons klein pruts was hier wel een beetje verdrietig om en ze was een beetje stilletjes. We hebben haar veel getroost en flink laten slapen. Want terwijl je slaapt kom je de meeste grammen aan. En daar draaide het bij mijn vriendinnetjes allemaal om, dik worden. Raar hè, grote mensen willen allemaal dun worden en baby's moeten dik worden.

Maar nu ben ik eindelijk thuis bij mijn mama en papa. En kunnen jullie allemaal bij ons op bezoek komen. De bubbels liggen fris en de voordeur staat voor jullie altijd open. Bel gerust eens met mama of papa en kom maar langs.

Zo nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte van mijn Feeën leven en alles wat er rond hangt,

Tot binnenkort,
Yours 4 ever

FEE