Afscheid van Lieve

Vorige week is Lieve overleden en zaterdag hebben we afscheid genomen van haar.
Lieve is de vrouw van Jeroen en Jeroen is de oudste neef van papa. Een paar jaar geleden is Lieve heel erg ziek geworden. Ze had kanker, maar ze had de ziekte overwonnen en samen met een hoop vriendinnen die ook ziek waren geweest, hebben ze een berg beklommen in Marroko. Ze was heel trots omdat ze de top had gehaald (samen met Mister Feelgood die je op de foto kan zien), maar toen ze terug thuis was is ze terug ziek geworden. Deze keer was het veel erger en de dokters konden haar niet meer genezen.
Ik heb Lieve maar één keer gezien en dat was op haar feest. Drie weken geleden heeft ze een heel groot feest gegeven met al haar familie en vrienden. Het was er heel leuk! Ik denk dat veel mensen haar toen voor de laatste keer gezien hebben.
Op de begravenis waren er heel veel mensen die verdriet hadden. Ook mama en papa hadden verdriet.
Er kwamen verschillende mensen teksten voorlezen en er was mooie muziek. En als we naar buiten gingen kregen we elk een witte roos om altijd aan haar te blijven denken.

xxx

Hoera! Mijn tante is geslaagd!

4 jaar geleden is Tante Margot begonnen aan de Bibliotheekschool en vandaag is ze afgestudeerd mét onderscheiding als graduaat in de bibliotheek en informatiewetenschappen (amaai een mond vol en ik heb nog zo'n klein mondje).
Bij deze, Tante Margot, nen hele dikke proficiat van mama, papa en mezelf!!!

Dikke zoenen!
xxx

P.S. veel plezier in't shopping center!

Juni 2008 - deel 2

Mama en papa zien elkaar graag. Ze "lieven" elkaar zeggen ze.

Een mooi plaatje.

Een zoen van Pappy.

Met mijn lievelingstutje in de mond, lekker chillen op schoot bij meter Iesje.

Gaan logeren bij Pappy

In mijn vorig berichtje liet ik weten dat ik eindelijk mijn Pappy ging ontmoeten. Yes! dat is gebeurd. Ik ben er zelfs blijven logeren!!!
Mama en ik zijn zaterdagmiddag van thuis vertrokken met een auto vol gerief voor mij: mijn reiswieg om in te slapen, mijn relax, mijn verzorgingskussen, mijn speeltapijt en knuffels, een heleboel pampers, een hoop flesjes,... een hele volksverhuizing gewoon om te kunnen blijven slapen bij mijn Pappy.
Eerst moesten we een lange rit maken met de auto, want Tremelo ligt niet zo bij de deur. Maar ik heb flink geslapen in mijn Maxi Cosi, zo was ik goed uitgerust voor de grote ontmoeting. Een dik uur na ons vertrek in Boekhoute waren we eindelijk aangekomen, maar hij was niet thuis. Gelukkig heeft mijn nonkel Yannick (ik moet eigenlijk Nonkel Nick zeggen van hem, hij vindt dat dat beter klinkt) de deur opengedaan en ons ontvangen, maar ik heb niet zo lang moeten wachten, want Pappy was 10 minuutjes later ook thuis (hij was boodschappen gaan doen). Hij heeft me onmiddellijk vastgenomen en een dikke knuffel gegeven en ik heb gedaan zoals ik gezegd had... ik heb mijn breedste glimlach getoond!
Van al die emoties en van een volle maag melk ben ik wel een beetje moe geworden en heb ik flink geslapen in mijn wieg. Mama is met Nonkel Nick even weg geweest terwijl ik sliep, maar Pappy heeft op mij gepast. Ik ben heel flink geweest, ik heb heel de tijd geslapen! Dat was trouwens de eerste keer dat mama zonder mij is weg gegaan en Pappy kreeg de eer om als eerste op mij te babysitten.
Nog voor ik wakker was, was mama al terug en had ze een heleboel cadeautjes mee. Ik heb nieuwe slofjes gekregen (maar die zijn nu nog een beetje te groot), ik heb nieuwe popjes gekregen voor aan mijn speelboog en last but not least, ik heb een nieuwe relax gekregen! Een lekker zachte stoel die kan schommelen en die in oneindig veel rugstanden kan ingesteld worden. Mama is heel trots op haar aankoop en papa is jaloers. Hij wil ook wel zo'n stoel, maar hij heeft pech, want hij kan daar niet meer in! Hij is veel te groot, dus hoef ik mijn stoel lekker niet te delen!
Later op de avond zijn Erik en Iesje nog langsgeweest en was het een heel gezellige avond buiten op het terras. Jammer dat papa helemaal is opgegeten door de muggen, maar hij overleeft dat wel weer.
Vandaag zijn we dan op 't gemak terug naar huis gekomen (weer nen hele verhuis met extra relax!), omdat papa morgen moet gaan werken. Zo heb ik weer afscheid moeten nemen van mijn Pappy, maar gelukkig komt hij in augustus terug samen met Mammy.
De ontmoeting was dus kort maar krachtig!

Tot de volgende keer!
Fee x

P.S. Pappy, als je terug bij Mammy bent in Congo, vergeet dan niet haar een dikke zoen van mij te geven!

Pappy is in 't land!

Weet je nog toen ik geschreven had dat Pappy naar België ging komen en dat ik hem voor de eerste keer zou zien? Wel dat is toen niet doorgegaan. Pappy mocht van de meneren van de regering nog niet komen, omdat er wat probleempjes waren. Maar eindelijk zal ik hem nu zien!
Hij is vanmorgen heel vroeg met een groot vliegtuig in Brussel aangekomen. Zo vroeg dat mama me niet wilde wekken om hem op te halen, dat heeft iemand anders dan maar gedaan. Vandaag wil hij nog een beetje uitrusten van de lange reis en morgen en overmorgen moet hij weer naar Brussel om te gaan werken zegt mama. Maar zaterdag zal ik hem eindelijk zien! Joepie! Ik ben echt heel blij en ik kijk er heel erg naar uit! Jammer dat Mammy er niet bij is... zij is in Kinshasa gebleven om voor Kouda (de oude hond van mama en Iesje en Nonkel Yannick) te zorgen.

xxx

Juni 2008 - deel 1

Wie steekt zijn tong daar uit? Ikke!

Zo draagt mama mij in haar nieuwe draagzak en dat vind ik heel fijn! 'k val er altijd lekker van in slaap.

Soms ben ik een beetje droevig...

... en dan vloeien er traantjes.

Mama geeft me altijd dikke klapzoenen "smak!"

Op schoot bij peter Bram.

Met Dunk de eend naast mij droom ik altijd zoet!

Mama heeft een zachte schoot...

Met mijn nieuwe dikke vriend Meneer de Blauwe Olifant (gisteren gekregen van Sofie en Stefaan)

Mei 2008

Oh, er wordt een foto gemaakt...

Mama, wat ben je grappig!

Hihihi, hahaha, ...

Samen met mama en papa in de hangmat bij meter Iesje.

Piep, hier ben ik...

Een dikke zoen voor papa.

En maar vertellen...

En maar vertellen...

Wat is het toch heerlijk om zo te kunnen slapen na al die avonturen...

Een nare ervaring

Kiekeboe,

Gisteren was ik 2 maand oud. Mama en ik (papa moest gaan werken) hebben dat gevierd door lekker lui te zijn... dat mag af en toe ook wel eens zegt papa.

Dinsdag moesten we naar Kind en Gezin, omdat ik voor de eerste keer spuitjes moest hebben. Het was er super hectisch, ik was er duidelijk niet alleen. Heel wat kindjes waren aan 't huilen. Ik dacht eerst dat het komedie was, want spuitjes doen toch geen pijn... ik was dat al gewoon van in 't ziekenhuis vlak na mijn geboorte. Dus ik had me voorgenomen om super flink te zijn. Ja, ja, tot we bij de dokter waren. Het was helemaal geen vriendelijke meneer. Hij was heel nors tegen mama (hij sprak niet eens met zinnen, hij gaf alleen bevelen met woorden) en deed alsof papa niet bestond. Ik moest daar met m'n billen bloot op een matje liggen op zijn bureau. Eerst kreeg ik zo'n vies product in mijn mondje gespoten (tegen het rotavirus) en dan kreeg ik 2 spuitjes in m'n bil. Die dokter deed dat zo bruut dat ik niet anders kon dan m'n keel open te zetten. Ik vond het echt niet fijn! Mama was er zelfs helemaal ondersteboven en kon niet rap genoeg met mij terug buiten staan. Maar voor we mochten vertrekken moesten ze me eerst nog wegen en meten (5,250 kg en 57 cm). En dan heeft mama snel m'n kleertjes weer aangedaan om zo snel mogelijk weg te zijn. Om de nare ervaring te vergeten zijn we nog naar Terneuzen gereden om een wandeling te gaan maken en een terrasje te doen. Dat was wel heel leuk en gezellig. Jammer genoeg moet ik volgende maand terug naar die dokter... Gelukkig is de verpleegster van Kind en Gezin wel een heel lieve mevrouw!

Flink zo

Hoi hoi!
Hier ben ik nog eens...

Mama en papa zeggen dat ik flink bezig ben!
Dankzij de flesjes melk ben ik al flink bijgekomen. Ik weeg nu al 5 kg! Hoe groot ik ben, dat zullen we volgende week pas weten, want dan moet ik naar de dokter voor spuitjes en dan zullen ze me meten en opnieuw wegen. De verpleegster van K&G heeft tegen mama gezegd dat ik te veel melk krijg en dat ik dus een flesje minder per dag moet hebben. Eerst was het te weinig en nu is het te veel. 't Is precies niet zo gemakkelijk voor mama en papa...
Ik ben ook al heel flink de klinkers aan 't oefenen. Ik zeg al aaah en euh. En als ik het heel leuk vind, dan kan ik zelfs al kraaien. Goed hè!
Uiteraard moet ik ook geregeld testen of ik nog kan huilen ook. En ja hoor, dat lukt nog steeds. Zolang ik maar flink slaap 's nachts zeggen mama en papa.
Ik kan ook al flink mijn hoofdje recht houden als ik tegen mama aanleun en ik kan me al opdrukken als ik op mijn buik lig. 't Is nog veel oefenen want ik hou het nog niet zo lang vol, maar ik doe mijn best!

Ik ga nu nog een beetje oefenen op mama's schoot.
Dikke zoen!
Fee x