Hoipipeloi,
De meet is inzicht! Nu wordt het, letterlijk en figuurlijk, toch spannend hoor. Normaal gezien wordt er van mij verwacht dat ik nu donderdag mijn grote move maak. Ik weet wel niet of ik er helemaal klaar voor ben. Ik moet hier eerst nog een beetje draaien. Nee niet meer volledig, ben je gek, dat gaat helemaal niet meer. Ik moet nog mijn schoudertjes -die later de wereld zullen torsen- en zo in de juiste bochten wringen.
Mama SORRY! Ik weet dat ik in je longen zit te duwen maar ik kan er helemaal niets aan doen. Ik heb, denk ik, gewoon grote voeten. Nee geen lange tenen!
Ik kijk al helemaal uit naar mijn eerste zwempartij. Alles eens goed los schudden en dan mijn klein kopje boven steken... Piepeloe hier ben ik dan... Maar misschien beginnen we niet al zwemmend. Papa heeft al wel zijn zwembroek klaar gelegd want het is naar het schijnt een zeer groot bad en mama is een beetje een kleintje. Ze zeggen dat dat een beetje vervelend kan zijn. Maar geen nood papa springt dan wel mee in het bad. We zien wel wat er gebeurt, misschien hebben we wel geen zin in jacuzzi.
Thuis is alles al klaar gezet voor mijn komst. Mijn kamer is af en ook mijn wiegje staat klaar. Naar wat ik heb horen zeggen is het een zeer speciale wieg. Ze zou wel honderd jaar oud zijn! Heel de familie van oma heeft in deze wieg gelegen. Zelfs de mama van mijn oma en misschien zelfs nog oudere baby'tjes!!! Ik zal eens aan papa vragen om er een foto van te maken dan kan ik ze hier eens laten zien.
Ziezo dat was weer een vertellingske. Misschien tot morgen want dan mogen we weer op controle en anders tot in Jan Palfijn...
Dikke Kus
Van jullie Schatje
Geen opmerkingen:
Een reactie posten