Lang voor ik een voetje op de wereld had gezet ben ik begonnen met de voorbereiding van mijn avonturen. Eén van de eerste dingen waar ik mee bezig was om te organiseren was mijn landing. Maar ook over mijn voeding heb ik lang nagedacht en onderzoek verricht. Wat is er allemaal beschikbaar op die planeet? Wat zijn de voedingswaarden? En wat zijn de gevolgen op korte, middellange en lange termijn?
Ik heb toen een openbare aanbesteding uitgeschreven en daarop heb ik twee waardevolle reacties gekregen. Niet dat er geen andere kandidaat leveranciers voorradig waren maar hun kwaliteit of beroepsernst waren toch zwaar ondermaats. Toch bedankt voor jullie dossiers, Brouwerij 'Westmalle', Champagnehuis 'François Fagot' en frisdranken producent 'River'.
Wie waren dan wel ernstige kandidaten? De producent met de gekste naam namelijk 'Links en Rechts' en 'De Plastieken Boterham'.
Daarop heb ik een heel team van specialisten aan het werk gezet om voor mij uit te zoeken wie voor mij nu de meest geschikte kandidaat zou zijn. Daaruit kwamen kleine verschillen naar voor.
Het belangrijkste verschil tussen de twee was logistiek. De firma 'Links en Rechts' verzekerde ons dat ze altijd en overal kon leveren. Daar tegenover stond 'De Plastieken Boterham'. Bij hen moest ik altijd op voorhand een zeker reisschema kunnen voorleggen om de melk ter plaatse te krijgen. Zoals begrijpelijk, met mijn levensstijl, kon dit wel eens voor problemen zorgen. Tel hierbij dan nog de emotionele familieband met het bedrijf 'Links en Rechts' en de beslissing was snel genomen.
Op voorhand hebben wij een hele tijd onderhandeld over het contract en alle voorwaarden. Wat bij ingebrekestelling? Laattijdige leveringen en dergelijke meer...
Maar zoals sommigen onder jullie misschien wel weten, is in de sector van de melkproductie een woord niet zomaar een woord en contract zelden waterdicht. In sommige gevallen zijn de contracten zo lek als een zeef en in andere valt er geen druppel uit te persen.
In mijn geval, optie twee.
Ik land op de wereld, de leveringen moeten beginnen... schaarste...
Ik heb toen direct mijn mama terug ingeschakeld, na mijn avonturen in hotel 'Chez Werbrouck' dacht ik dat zij wel ging kunnen helpen... maar niets kon baten. We hebben nog naar rechter Ghy Naecoloog gebeld maar ook hij had voor dit soort handelsconflicten geen oplossing.
Na vijf dagen, dag en nacht onderhandelen, met roepen en tieren, schelden en smeken was het enige antwoord:
'Er heerst schaarste en u zal moeten wachten.'
'Hoelang dan?'
'Nog zeker drie a vier dagen.'
Maar ik was toen al zoveel vermagerd en verzwakt dat ik maar besloten heb om toch bij de andere leverancier te bestellen. En wat een geluk. Tien minuten na mijn telefoontje stond mijn eerste levering al klaar. Opgewarmd, verpakt, klaar voor consumptie...
Ik moet zeker niet vertellen dat het geen vijf minuten duurde of mijn eerste volwaardige maaltijd was verorberd.
Om 'Links en Rechts' een beetje te jennen, ben ik dan maar tegen hun fabrieksmuren gaan liggen en heb daar genoten van een lange en welverdiende siësta.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten