Ruim een maand

Hallo allemaal,

Ondertussen ben ik ruim een maand oud en heb ik al heel wat meegemaakt!
Er zijn al heel wat mensen me komen bezoeken en zelf ben ik ook al op bezoek geweest. Zo ben ik gisteren nog naar mijn meter Iesje geweest. Het was er heel leuk, want ik heb de hele namiddag met papa in de hangmat gelegen terwijl mama en Iesje in de showroom kleren pasten (ja, Iesje zit in de mode. Super, want dan kan ik later ook kleren gaan passen bij haar!). Iesje en Erik hebben ook een hele grote hond, een Motmailer of zoiets... Ze heet Fiscus en wilde heel de tijd met mij spelen, maar dat mocht niet van de grote mensen. Fiscus vond het jammer waardoor ze heel luid is beginnen blaffen. Toen ben ik wel even verschoten, maar ik ben niet bang hoor! Iesje heeft Fiscus dan maar veilig in haar ren gestoken, zo kon ze niet meer aan mij.
Binnenkort mag ik bij Iesje en Erik gaan logeren, want dan moeten mama en papa naar het vrijgezellenfeest van Annelies en Stijn. Ik kijk daar al heel hard naar uit!!!
Gisterenavond zijn Anne en Thierry op bezoek geweest. Anne heeft een ronde buik, want daar zit een kindje in. In september zullen we het kindje zien en later zal het dan ook naar dezelfde crèche gaan als ik. We zullen dan zeker speelkameraadjes worden!

Binnenkort komen er nog veel mensen op bezoek. Mama haar agenda zit helemaal vol en nu papa terug aan 't werk is, is de volledige organisatie voor haar en mij. We gaan dan samen boodschappen doen en maken lekkere hapjes klaar. Mama kiest dan ook altijd de mooiste kleren uit om me aan te doen, hoewel dat niet meer zo gemakkelijk is, want ik ben al flink gegroeid en niet alles past nog. We zouden nog eens moeten gaan shoppen, mama!

Zondagmorgen landt mijn papy in Zaventem, dan ga ik hem voor de eerste keer zien! Spannend! Ik ga hem dan mijn breedste lach tonen, want dat heb ik nu al flink geleerd.
Kijk maar...


Tot binnenkort nog eens!
Kusjes,
Fee x

Mijn eerste weekje thuis

Hoi hoi,

Ik ben nu een weekje thuis en er is hier alweer van alles gebeurd.
Vorige zondag zijn Mammy, Oma, Opa, Iesje, Erik en nonkel Yannick op bezoek geweest om een glaasje te komen drinken voor mijn thuiskomst en om een stukje taart te komen eten voor de verjaardagen van nonkel Yannick en Opa. Ze waren al lang verjaard maar door mijn ziekenhuis capriolen hadden we nog niet gevierd. Het was een zeer leuke middag enkel wou ons Belgisch weertje niet zo mee... Opa en Yannick hebben alle twee een grote taart gekregen en ze gedeeld met ons. Zoals jullie op de fotootjes kunnen zien hebben ze er van genoten...


Ik hoop dat ik volgend jaar ook zo'n grote taart krijg hmm. We kunnen dan ook allemaal samen ons feestje geven want we verjaren alle drie binnen dezelfde week.










Woensdagavond was het weer even heel spannend. We moesten terug naar die lieve dokter die mij in het ziekenhuis zo goed heeft verzorgd. Hij wou mij nog eens spreken. Hij stelde allemaal vervelende vragen. Of ik wel flink alles op at wat mama en papa mij gaven en of ik niet te veel huilde, vooral 's nachts dan, omdat mijn mama goed zou kunnen slapen. Maar na dat mijn lieve mama hem bevestigde dat ik, en ik citeer, een ZEER LIEVE EN ZACHTE EN ATTENTE EN ... dochter was vond hij dat het goed was. Hij heeft me dan nog eens goed van kopje tot teentjes bekeken en mij zelfs een stukje laten lopen (ja ik heb hier mijn eerste podium act van gemaakt, ik deed een soort van moonwalk...) Toen zei hij ook dat ik een flinke meid was en uit dankbaarheid heb ik zijn tafel dan maar onder geplast. Zo, nu ben ik dus officieel gezond verklaard. We hebben dit thuis gezellig met z'n drietjes gevierd door nog eens een nachtje wakker te blijven. Dit vind ik de leukste feestjes :-)

Vrijdag moest papa voor het eerst terug gaan werken en ben ik dus heel de dag met mama thuis gebleven. Dat vind ik zeer leuk, zo vrouwen onder elkaar. Toen papa 's avonds thuis kwam was de mens doodmoe. Ja hij begint oud te worden. Mijn feestjes verteerd hij niet meer zo goed, we zijn dus maar thuis gebleven.

Zaterdagavond zijn we wel weg geweest. Naar kweet-nie-hoe toffe mensen, Tom en Ans. Stijn en Annelies waren er ook. Zij gaan binnenkort trouwen en ik mag mee naar hun feest. Annelies is een heel lieve en zachte en ze wil zelfs ook al voor een speelkameraadje voor mij zorgen maar Stijn zei dat ze nog even moest wachten. Ik denk dat ze het nu een beetje druk hebben met organiseren en zo. We hebben ge-BBQ-d, en het was kei lekker. Ik hoop dat we dat deze zomer nog veel doen.

Vanmorgen kon ik niet zo goed slapen en ben ik dan maar samen met papa om 5 uur opgestaan en hebben we samen naar de zeer mooie zonsopgang gekeken. Het was zo mooi dat ik maar snel terug ben gaan slapen om het allemaal nog eens terug te kunnen zien in mijn dromen. Papa was precies niet zo onder de indruk want hij is gewoon wakker gebleven...

Allé we zien weer wel wat er nog uit de lucht komt vallen (zolang het maar geen vliegtuig is) en dan horen jullie het weer wel.

Joe,
Baaikes,
Ciao,

F

En de winnaar is....

Hallo allemaal,

We waren al bijna iets belangrijks vergeten...
Wie heeft nu eigenlijk die beruchte weddenschap gewonnen?!?

Rond nieuwjaar op een gezellig familiefeest in de Lockeend (naar 't schijnt een "restaurant" dat ik absoluut moet leren kennen) heeft de hele familie van mijn oma opgelijst wie ik zou worden. Diegene die mijn geslacht juist had en het dichtst tegen mijn geboortedatum en geboortegewicht zat, is de winnaar.

De grote verliezers zijn jammergenoeg: nonkel David, Eva en Jeroen, Marcel, peter Bram en Ilse. Zij dachten allemaal dat ik een jongetje ging worden. Lekker mis!
Peter Bram had waarschijnlijk gehoopt dat ik een jongetje ging worden, zodat ik later met hem zou kunnen gaan golfen, maar meisjes kunnen dat ook hoor! Vraag maar aan Ilse!

En dan was het spannend: alle anderen wisten dat ik een meisje ben. Goed gegokt allemaal! Maar er kan maar 1 winnaar zijn, en het was heel nipt!
Lieve dacht dat ik er al op 13 april ging zijn, met een gewicht van 3120 gr. Maar de grote winnaar die dacht dat ik er op 15 april ging zijn met een gewicht van 3150 gr. (wat dus dichter is bij mijn 3310 gr.) is OPA !!!

Opa, jij mag je prijs dan eens in ontvangst komen nemen. Dat is nog eens een goed excuus om op bezoek te komen! Is een dikke knuffel van mij een goede prijs?

Liefs,
Fee x

Eindelijk goed nieuws,

Hoi hoi allemaal,
Eindelijk goed nieuws van deze kant. Ik ben sinds gisterenmiddag gezellig thuis bij mijn mama en papa. Ja dat was nogal een weekje hè! Ik heb jullie allemaal in spanning doen wachten en papa had 's avonds precies niet veel zin meer om hier nog een verslagje te schrijven. Nu ja, veel was er niet te schrijven: 'het gaat goed met Fee', 'het gaat beter met Fee' of 'het gaat opperbest met Fee'...

Even in het kort het relaas van de afgelopen week (medisch gezien subiet volgen de sappige verhalen)
Vorige week vrijdag had ik de oplossing gevonden ivm de levering van melk maar die kwam eigenlijk een beetje te laat. Ik had die week zo weinig gegeten dat ik een beetje verzwakt was en ik had een beestje in mijn bloed. Normaal zou dit niet zoveel kwaad kunnen maar nu kon ik hier niet goed tegen vechten. De mevrouwen van het ziekenhuis (en één mijnheer) hebben mij dan in een soort van glazen huisje gelegd en vol gestoken met buisjes en overal elektrische draadjes vast gemaakt. Voor die buisjes moesten ze elke keer prikken, dit deed eigenlijk wel pijn maar ik heb niet geweend hoor. Ik heb me, voor mijn mama, sterk gehouden! Die buisjes hebben ze dan in de loop van de week zelfs nog een paar keer opnieuw moeten prikken. Ze zegden dat dit door mij kwam maar volgens mij konden zij het gewoon niet goed. Ik heb wel zeer flink gegeten. Ik eet nu al dubbel zoveel als vrijdag en de dokter zei vanmorgen tegen mama dat ik nu niet meer krijg. Als ik nu nog honger heb, krijg ik iets anders. Ik heb het jullie al eens gezegd :'de zuivelindustrie...' maar nogmaals eind goed al goed.
Nu, de sappige verhalen...
Met wie heb ik daar op de neonatologie allemaal samen gelegen?
Er zijn een aantal kindjes geweest die maar zeer kort bij ons zijn gebleven. Over hen ga ik niet te veel vertellen omdat ik ze ook niet goed ken. Maar wie waren dan mijn 'partners in crime':
- Mohammed Ali: Niet gezeverd! DE 'Mohammed Ali' woonde in het huisje naast mij! Hij had zelfs dezelfde ziekte! Een mens zou van minder trots worden op wat hij heeft. In het echt is deze man een zeer rustig persoon. Enkel wanneer zijn eten niet op tijd geserveerd werd, werd hij een beetje vervelend. Een klagerige, diepe stem klonk dan vanachter zijn voordeur. Wel een knappe mens. Stevig van bouw en een prachtige kop haar...
- Mehdi: We blijven even bij de mannen :-) Dit is al een heel ander verhaal. Wat er juist met hem was weet ik nog altijd niet. Mehdi was een klein schriel ventje dat altijd maar zeurde. Volgens mij was hij ook een beetje een 'tettenzot'. Mehdi was enkel maar stil wanneer de mevrouwen hem uren aan een stuk vastpakte en ronddroegen. Misschien was hij wel een spion. Die alles wat wij uitspookte door vertelde aan de mevrouwen...
- Ella: Ella was één van mijn vriendinnetjes. Zij was een beetje te vroeg geboren en woog niet genoeg. Ze moest nog bij ons blijven om nog wat grammetjes bij te komen. Ze was zo'n lief en schattig ding. Met haar heb ik uren liggen shouwellen over van alles en nog wat. De mannen, de bediening, kleren, de laatste nieuwe trends, onze toekomstplannen,... maar vooral de mannen...
- Luna: Zij was deel drie van onze 'Heilige Drievuldigheid'. Luna is de zus van Evy maar zij moest niet bij ons blijven. Evy was rond en gezond en was al met haar mama en papa naar huis terwijl Luna nog wat bij ons moest blijven. Ons klein pruts was hier wel een beetje verdrietig om en ze was een beetje stilletjes. We hebben haar veel getroost en flink laten slapen. Want terwijl je slaapt kom je de meeste grammen aan. En daar draaide het bij mijn vriendinnetjes allemaal om, dik worden. Raar hè, grote mensen willen allemaal dun worden en baby's moeten dik worden.

Maar nu ben ik eindelijk thuis bij mijn mama en papa. En kunnen jullie allemaal bij ons op bezoek komen. De bubbels liggen fris en de voordeur staat voor jullie altijd open. Bel gerust eens met mama of papa en kom maar langs.

Zo nu zijn jullie weer helemaal op de hoogte van mijn Feeën leven en alles wat er rond hangt,

Tot binnenkort,
Yours 4 ever

FEE

Een moeilijke start in vier fases, fase 4 'Het Glazen Huisje'

Hallo lieve lezertjes,

Met pijn in het hard schrijf ik deze woorden.

-Gevoelige lezertjes kijken nu best even naar de andere kant.-

Ik ga jullie een tijdje verlaten en ik geef de schrijfstok even door aan papa.
Ik ben namelijk ziekjes en ik moet voor een weekje in een glazen huisje in het ziekenhuis gaan wonen.
Jullie zijn in goede handen bij mijn papa en ik zal hem elke dag zeggen wat hij moet schrijven.

Het ga jullie goed en tot volgende week.

PS: Stuur allemaal maar lieve berichtjes naar mama, ze heeft het nodig.

Papa:

Jawel allemaal. Ik neem van nu af aan het klavier van mijn dochter even over. Vrijdag is er bij haar tijdens een bloedonderzoek een ontsteking vastgesteld. Wat en hoe kunnen ze ons nu nog niet zeggen omdat de testen nog bezig zijn maar begin volgende week zullen we hierover meer weten. Ondertussen wordt ze behandeld met breed spectrum antibiotica en dit werpt blijkbaar al wel zijn vruchten af. We zien ze dag na dag terug de oude strijdbare meid worden. Toch zal ze nog een volledige week in haar huisje moeten blijven wonen om de kuur met antibiotica uit te doen. Vanavond zal ik haar vragen wat ik hier allemaal mag vertellen en wat niet. Of zij daar al veel vriendjes heeft gemaakt e.d.
Maak jullie vooral niet te veel zorgen, dat doen wij wel voor jullie. Als jullie ons proberen te bellen kan het zijn dat wij niet opnemen maar jullie weten nu hoe dat komt zeker...

Ik ga mij nu klaar maken om terug naar Gent te rijden en hou jullie later nog wel op de hoogte.

Grtz
B