Hallo! Hier ben ik dan nog es en deze keer met heel wat verhalen van de vakantie!
Twee weken geleden had ik al iets in 't snotje... mama was woensdagavond druk in de weer met de was en zo. Dat is niet echt van haar gewoonte (shht, ik mag dat eigenlijk niet vertellen, maar de strijk blijft altijd heel lang staan, ze zegt altijd dat dat niet haar prioriteit is. Ze maakt veel liever plezier met mij dan dat ze staat te strijken... mij hoort ge niet klagen hoor!). Toen ik dan donderdagochtend wakker werd en beneden kwam, zag ik 2 grote valiezen liggen met kleren en zwemgerief en speelgoed in. Zeer verbaasd en verrast zei ik: "Wauw, amaai!" Papa vertelde dat we met het vliegtuig op vakantie gaan, maar eerst moest ik nog een dagje naar Marijke, want mama en papa moesten ook nog gaan werken.
's Avonds toen ze me zijn komen halen was ik al helemaal in vakantiestemming. Mama en papa waren nog steeds druk in de weer met de valiezen en de laatste spulletjes die ingepakt moesten worden, uiteraard heb ik goed geholpen! Ik heb al mijn knuffels er nog bij gestopt die dan achteraf toch niet mee bleken te zijn :-(
Diezelfde avond zijn we nog naar mamie en papie gereden. Ik was al wel heel moe van al dat inpakken en ben lekker in slaap gevallen in de auto. En toen ik wakker werd lag ik mijn bedje bij mamie en papie. Iedereen was al vroeg uit de veren want we moesten vroeg naar de luchthaven. Met z'n allen in papie's auto gepropt op naar het vliegtuig! Wat een avontuur! Eerst héél lang aanschuiven aan de check-in en hopen dat we geen overgewicht mee hadden, maar neen hoor dat zat snor. Dan een dikke kus en knuffel aan mamie en papie en dan door de douane, nog even omdraaien om te zwaaien en dan kilometerslange gangen aflopen tot aan de bagagecontrole. Gelukkig zat ik in de buggy voor die lange gangen, maar jammer genoeg moest ik eruit aan de controle. Mama en papa moesten alles op een band leggen en ik moest alleen door zo'n rare poort. Mama ging me voor en ik wilde eigenlijk mee met haar maar ik mocht niet, ik moest blijven staan tot ze met haar klaar waren. Toen ze door die poort ging, ging er een alarm af en dan moest ze met armen en benen gespreid staan. Een mevrouw in uniform voelde aan haar en vroeg haar haar schoenen uit te doen. Daar stond mama dan op haar blote voeten.... uiteindelijk mocht ik er ook door. Gelukkig gaf ik geen alarm, wat een opluchting. Wat er allemaal achter mij gebeurde met papa dat weet ik niet, ik was zo onder de indruk van wat er met mama gebeurde dat ik helemaal niet achterom heb gekeken... Ik weet wel dat ze papa zijn deo hebben afgepakt! Maar gelukkig mochten we na enige tijd met z'n drietjes, al onze bagage en de buggy verder.
Uiteindelijk waren we aangekomen aan de gate. Daar hadden we even pauze en ik mocht van mama en papa even rond crossen. We stonden aan een groot raam waar ik alle vliegtuigen goed kon zien, amaai zo groot een vliegtuig! Als die in de lucht hangen, zijn ze maar zo klein als een vogel...
En dan was het tijd om in te stappen. We moesten eerst nog op de bus en dan een heel klein stukje te voet over de tarmac.
Op 't vliegtuig had ik gelukkig mijn eigen stoel, lekker tussen mama en papa in. Klikvast zat ik klaar om op te stijgen... na enige tijd begon dat wel tegen te steken, want we moesten wachten en ik moest dringend plassen, maar ik mocht niet meer van mijn stoel! Eindelijk in de lucht mocht ik naar 't toilet, zo klein! Eens verlost van die volle blaas, was ik best wel moe van al die indrukken dat ik vrij snel in slaap ben gevallen. Na 2 uurtjes slapen zaten we nog steeds op het vliegtuig. We kregen eten en we konden nu door het raampje kijken want er waren geen wolken meer. Op mama's schoot aan 't raampje was het best gezellig, toen plotseling de lichtjes weer aan gingen om onze gordel aan te doen. We gingen landen!
Na 3,5 uur vliegen waren we eindelijk aangekomen in Izmir (Turkije), maar we waren nog niet op onze bestemming! We moesten weer door de douanecontrole waar een dikke meneer met snor streng één voor één naar ons keek, we moesten ook nog op onze valiezen wachten en dan nog de bus op voor een uurtje. Het ritje met de bus vond ik wel leuk, het was een totaal ander landschap dan thuis, maar ik heb ook koeien en schapen gezien en huisjes en de zee...
Eindelijk aangekomen aan ons hotel, bijna helemaal weggesmolten van de warmte, maar wel helemaal onder de indruk van de mooie grote receptie! Vooral mama was onder de indruk, papa, die snakte naar een sigaretje en ik had al een vriendinnetje in 't oog die ook bij ons op het vliegtuig en de bus zat. En dan eindelijk onze kamer! Wat een mooie, grote kamer! Met een groot bed voor mij!
Mama en papa waren blij met de kamer. We hebben ons meteen geïnstalleerd en er onze thuis van gemaakt. Papa heeft meteen ook het terras gecheckt en zijn nicotinegehalte terug op peil gebracht.
Jammer genoeg was het al te laat om nog te gaan zwemmen, maar we zijn dan maar lekker gaan eten in het restaurant. Onderweg naar het restaurant werden we tegengehouden door 2 fotografen. Het was een heuse fotoshoot! Eerst allemaal samen op de foto, dan mama en papa alleen, dan ik alleen, soit ze hadden ons beet! We konden de foto's 's anderendaags bij hun komen bekijken, maar we hebben er toch geen gekocht...
En dan het restaurant. Wat een restaurant met al die buffetten en zo'n groot terras met prachtig uitzicht!!! Amaai! Alweer onder de indruk! En lekker eten! Wat waren we blij dat we hier 3x per dag zomaar gratis en voor niets mochten komen eten.
Na zo'n drukke en vermoeiende dag, lagen we met z'n 3-tjes al snel in een diepe lange slaap. Ik in mijn grote bed!
Zaterdag 08/05 - eerste dag van de vakantie (die ik maar steeds makantie blijf noemen) - 33°C
Prachtig weer en heerlijk genoten van een uitgebreid ontbijt in openlucht op het terras van het Panoramarestaurant.
In de voormiddag hebben we lekker lui genoten in de schaduw aan het zwembad! 'k Zag het nog niet echt zitten om al in 't water te gaan, maar papa heeft me zo een beetje gedwongen... mja, 't viel wel mee...
Na de lunch hebben we siesta gehouden, maar toen we wakker werden was het helemaal overtrokken. Precies geen weer om naar 't zwembad te gaan, plus we wilden ook naar de infosessie van onze reisbegeleidster en dat was al om 18u. Dus, verkenning van het domein. Wat een groot domein! Heel het domein met al zijn huisjes, gebouwen en zwembaden ligt in een oase van groen, in een dal tussen 2 rotsen in, met een eigen privéstrand. Super mooi, maar super veel trappen. Ik heb hier leren trappen lopen hoor! Voor mama was dat best vermoeiend met haar dikke buik, maar ze heeft dat zeer goed gedaan, heel de week lang!
Hier enkele fotootjes van onze verkenningstocht op het domein van ons vakantieverblijf:
Op de infosessie was dat meisje er ook weer, ik hoopte al dat dat een vriendinnetje ging worden en ja hoor, terwijl de mama's en papa's aan 't luisteren waren, waren wij met z'n 2-tjes al op onze eigen verkenningstocht in de lobbybar...
Mijn nieuwe vriendinnetje heet Svea, ze komt uit St-Niklaas en is even oud als ik!
Zondag 09/05 - Efeze - om en bij de 35°C
Opstaan met de wekker en dat op vakantie. We moesten al om 08u20 aan de receptie staan want we gingen op excursie naar Efeze. Ik had er eigenlijk niet zo veel zin in, maar ja, die grote mensen zeulen ons overal mee naartoe he. We moesten weer de bus op, wat ik op zich niet erg vind, tot dat we even onderweg waren in de bergen langs de kust over de kronkelbaantjes. Beuh dit vond ik maar niets! Gelukkig was het niet al te ver rijden en waren we al gauw in Efeze.
Het is een oude Griekse stad geweest, waar nu alleen nog maar ruïnes staan, allemaal van marmer wat dus in de zon nog meer warmte afgeeft. Mama had een pet gekocht, maar die wilde ik niet opzetten. Ik moest ook in de buggy blijven, omdat we met de groep moesten samenblijven, maar ik vond dat allemaal niet leuk! Terwijl papa heel aandachtig en geinteresseerd naar de gids aan 't luisteren was, had mama haar handen vol aan mij. Ik moest dan ook nog es plassen en dat kon alleen maar aan de inkom of de uitgang. Uiteindelijk hadden mama en papa beslist om de groep achter te laten en op eigen tempo verder te gaan. Zo hebben we Efeze in sneltempo richting toiletten bezocht. Veel leuker! Hoewel papa het wel spijtig vond en besloten heeft dat we ooit nog wel es terug gaan....
Aan de uitgang waren er veel kraampjes waar ze vanalles en nog wat verkochten, maar mama mocht van papa niets kopen want het was er allemaal veel te duur. Een beetje later kwam de groep ook aan en mochten we terug de bus op. Na ons bezoekje aan Efeze reden we naar een keramiekfabriekje waar ze uiteraard van ons ook verwachtten dat we iets zouden kopen, maar ook hier heeft mama zich goed kunnen inhouden! Flink zo mama!!
En dan terug naar het hotel voor een heerlijke uitgebreide lunch. Mama en ik waren best wel moe van die drukke voormiddag dat we ook dan siesta gehouden hebben. Papa zag dat helemaal niet zitten en is in z'n eentje naar 't zwembad gegaan. Later toen we wakker waren zijn we ook naar daar gegaan en zagen we dat papa al goed, wegsmeltend in de zon, aan 't socializen was met die mensen van St-Niklaas. Leuk want zo kon ik weer met Svea spelen, hoewel ik toch nog een beetje knorrig was van mijn dutje. Al gauw werd het weer tijd om te gaan eten... eigenlijk hebben we bijna de hele vakantie niets anders gedaan dan gegeten en gedronken. Mama vooral taboulet, alcoholvrije coctails en cola, papa vooral mega-zoete gebakjes en gin-tonics en ik vooral yoghurt, komkommer, pidé, frietjes en water!
Hier foto's van Efeze:
Maandag 10/05 - platte rust - 35°C in de schaduw - 44°C in de zon
Vandaag wilden mama en papa es naar 't strand gaan ipv naar 't zwembad. Ik zag dat ook wel zitten, dan kon ik met mijn emmertje en shopjes in 't zand spelen, tot ik aan 't strand kwam... Een moment om m'n keel open te zetten! Mama verschoot en vroeg zich af wat er aan de hand was. Ik wilde niet verder en bleef ter plaatse huilend staan. Mama had wel door dat het zand heel warm was en aan m'n voetjes brandde. Ze heeft me dan opgepakt en naar de dichtsbijzijnde zetel gebracht die in de schaduw stond. Ze had zelf ook wel last van die warmte en wilde ook absoluut in de schaduw zitten. Ze had een plekje onder een paar bomen gevonden, waar ik op m'n kont in 't zand kon zitten, maar dat was buiten mij gerekend. Geen haar op m'n hoofd dat er aan dacht om terug in 't zand te gaan staan, laat staan zitten... Ik weigerde! Papa had mijn Mickey-Mous-opblaas-zetel mee en dan ben ik daar maar in gaan zitten. Het was wel niet zo gemakkelijk om vanuit m'n zeteltje zand te scheppen, maar het lukte wel... En dan wilden ze het water, de zee in. Oh nee! Ik wilde niet. Ze mochten mij gewoon laten zitten waar ik zat, ik zat daar goed, maar ik moest mee. Huilend het water in, 't was veel te koud! Ik wilde niet! Mama is op haar poep in de zee gaan zitten en heeft me op haar schoot genomen, gelukkig waren er geen grote golven zodat we niet steeds wegspoelden, maar we zijn toch bijna 1 keer kopje onder gegaan... Een helse ervaring!
De lunch hebben we deze keer in de beachbar genuttigd. Het was lekkere pizza! Mama wilde nadien terug naar 't strand, maar papa dacht dat het een beter idee was om naar 't zwembad te gaan. Ik vond dat in ieder geval ook veel leuker, maar ik wilde zeker het water niet meer in. Ik heb me dan maar geinstalleerd in een ligzetel en heb puzzels en tekeningen gemaakt, terwijl mama naast mij zat met een boekske en papa regelmatig in 't water plonsde. Papa is een echte waterrat :-)
Dinsdag 11/05 - Sirince en Galata - ook warm!
Opnieuw opstaan met de wekker, we gingen weer op uitstap! Deze keer naar Sirince, een oud Grieks dorpje in de bergen. We hadden een heel leuke gids mee die in Genk was geboren en getogen maar op z'n 14de met z'n familie teruggekeerd is naar Turkije en sindsdien nooit meer teruggegaan is naar België.
Hij was wel grappig en vertelde leuke verhalen onderweg naar het dorpje. Eens aangekomen heeft hij ons losgelaten en mochten we het dorpje op eigen houtje bezoeken. Het was geen lachertje om er met de buggy door te ploeteren. Allemaal steile straatjes en met grote platte stenen zeer onregelmatig geplaveid. Ik ben dan maar uit de buggy gestapt en aan mama's hand verder gelopen, terwijl papa de buggy haast aan 't dragen was.
In het dorpje woonden veel oude mensen met een Griekse cultuur en bijna in elk straatje vond je wel een wijnhuisje. Er was ook een hoofdstraat(je) die volledig toegespits was op toeristen met heel veel kraampjes waar je wijn, zeep, kruiden, thee en kant kon kopen. Uiteraard waren er ook kraampjes met juweeltjes en namaakkleren. Mama kon zich deze keer niet inhouden! Ik heb er een armbandje gekregen en een heus buikdanskostuum! Papa heeft er sigaretten gekocht (want hij zat zonder) en mama heeft er ook nog echte Turkse appelthee gekocht.
Na het bezoek gingen we nog naar Galata. Nee geen ander dorp, maar een gigantische juwelier! Galata is blijkbaar een zeer gekend (in Turkije) juwelenmerk. Een beetje zoals Cartier (als ik die vergelijking al mag maken...). Eerst kregen we een korte uitleg over de ontwikkeling van hun juwelen en over de prijzen (uiteraard!) Van de gids kregen we dan een uurtje om rond te kijken in hun winkel, maar al gauw werden we aangeklampt door een verkoper die ons absoluut een gouden armbandje wilde verkopen. Hij zei dat hij een mooi prijsje ging maken als cadeau voor de komst van m'n zusje. Maar mama en papa moesten toch nog even slikken als hij zei dat het 690 euro was! "Nee, dank u" zei papa beleefd en is in sneltempo richting uitgang gelopen. Hij had ook wel een excuus want ik moest weer plassen en dat kon alleen maar in de bar aan de uitgang! Mama wilde nog wel wat rondkijken, maar bleef die ambetante meneer aan haar been hebben. Hij heeft haar zelfs gevolgd tot op de bus!
In de namiddag zijn we terug naar 't zwembad gegaan en deze keer heb ik er geen probleem van gemaakt om in 't plonsbadje te spelen! Dat was veel beter dan op 't strand!! Tegen de late namiddag na m'n koekje, was ik zo moe (ik had dan ook geen siesta gedaan) dat ik gewoon in mijn ligzetel als een blok in slaap ben gevallen! Mama en papa kregen me maar moeilijk wakker toen ze wilden vertrekken om te gaan eten, het duurde wel 10 minuten! Maar ik was uitgeslapen en zo konden we na onzen diner nog eentje gaan drinken op het terras aan de lobbybar! Het was er vollenbak ambiance, luide muziek en dansende mensen! Gezellig!
Woensdag 12/05 - opnieuw platte rust - nog steeds warm!
Woensdag was een lekker lui dagje aan 't zwembad. Mama en papa hebben zich niet meer op het strand gewaagd en gingen resoluut aan 't zwembad liggen. Elk in zijn eigen ligzetel in de schaduw (steeds in de schaduw!) lekker genieten en niets doen, buiten puzzles maken, boekjes lezen, tekenen en af en toe in 't water plonsen.
In de namiddag is papa wel gaan meedoen aan de coctail-shake, dat georganiseerd werd door het Belgische animatieteam. Mama en ik zijn gaan kijken hoe papa met flessen leerde gooien en coctails leerde maken. Ook Svea haar papa deed mee en zij en haar mama waren ook komen kijken.
Nadat papa een aantal coctails binnen had, vond mama het wel genoeg geweest en wilde ze terug naar 't zwembad. Het was ondertussen al vrij laat in de namiddag, maar nog zeker warm genoeg om in 't water te plonsen! Deze keer met z'n drietjes in 't groot zwembad. Mama kon er net niet staan, want het zwembad was overal 1m60 diep en dat is net even diep als mama groot is. Dus hingen we met z'n tweedjes aan papa zijn nek en hij moest ons maar dragen... ;-) Dolle pret!! Tot mama door had dat ik m'n armbandje dat ik net gekregen had kwijt was. De zoektocht was begonnen! Ik werd geparkeerd op mijn Mickey-Mous zetel zodat ik op m'n gemakske kon blijven ronddobberen terwijl mama er half aanhing op zoek naar mijn armbandje en papa regelmatig onder water dook. Jammergenoeg konden ze het niet terug vinden. Papa stelde voor om te wachten tot er niemand meer in't zwembad zat. Zo gezegd, zo gedaan! En ja, hoor dat was een goed idee! Papa zag vanop de kant mijn armbandje in 't midden van 't zwembad liggen! ...Hij was nu net helemaal droog...
Onze laatste dag in Turkije!
Na ons ontbijt zijn we terug naar onze kamer gegaan om de valiezen te pakken. Mama wilde alles al zoveel mogelijk ingepakt hebben voor dat we nog naar het zwembad gingen. Wat jammer, de vakantie was bijna voorbij!
Het was bloedheet die dag, mama en ik werden er zelfs een beetje lastig van. Ik was wel blij dat we de voormiddag in de kamer hebben doorgebracht, daar was het koeler dan buiten. 's Middags op het terras van het Panoramarestaurant zijn we nog op zoek gegaan naar een plekje in de schaduw, maar tegen dat we aan ons dessert zaten was het helemaal grijs overtrokken. Het was zwoel en er hing precies onweer in de lucht, maar daar trokken we ons niets van aan. We zijn nog naar het zwembad gegaan. Deze keer zaten Svea met haar mama, papa en broer dicht bij ons en heb ik heel veel met Svea kunnen spelen!
Tegen 16u toen we in 't water zaten is het beginnen regenen, maar het was nog altijd heel warm. Papa en ik vonden het leuk om in 't zwembad in de regen te zitten, terwijl bijna iedereen wegvluchtte! Mama en de ouders van Svea waren blijven zitten, want die zaten onder een afdak zodat onze spullen niet nat werden...
Die avond wilden we heel vroeg gaan slapen, want we moesten midden in de nacht opstaan. Maar dat was buiten de vliegende mieren gerekend! Toen we in onze kamer aankwamen trok er een kolonie mieren door de kamer! En het waren er van alle soorten, werkers, soldaten en de vliegende brigade! We hadden al wel gezien dat er heel wat dode mieren waren, dus waarschijnlijk was er al met gif gespoten, maar de kamer lag bezaaid met creperende vliegende mieren. Ze waren overal, zelfs in ons bed! Ik heb me daar niet al te veel van aangetrokken en ben als een blok in slaap gevallen, maar mama en papa lagen niet op hun gemak. Papa maakte zich ook zorgen of we wel op tijd zouden wakker worden die nacht, maar met 3 wekkers mocht dat toch geen probleem zijn he.
Vrijdag 14/05 - terug naar huis - 14°C en bewolkt
Midden in de nacht rond 3u werd ik wakker. Mama en papa stonden al met kleren aan in de kamer de laatste spulletjes in te pakken. Oh nee, we moeten vertrekken, de vakantie is gedaan! Ik was wel nog een beetje slaperig, maar ik mocht gelukkig in de buggy zitten. Gepakt en gezakt, als dieven in de nacht liepen we over het domein naar de receptie om uit te checken. Het was fris en de bloemetjes waren nog allemaal dicht, ah ja, het was dan ook nog donker. Is dat nu een uur om een kind uit haar bed te halen? Gelukkig waren we niet de enige, Svea, haar broer en haar ouders waren er ook.
Van het hotel hebben we nog een ontbijtje gekregen, maar ik kreeg geen hap door m'n keel. 't was gewoon nog veel te vroeg! Maar geen nood, mama had een fles melk mee die ik later als ik wilde helemaal mocht leegdrinken...
En dan weer op de bus! Weer een uurtje rijden, maar deze keer in de pikkendonker. Ik kon helemaal geen landschap zien...
Eens aangekomen aan de luchthaven was ik klaarwakker, het begon ook klaar te worden en ik borrelde van de energie! Terwijl mama en papa samen met de mama en papa van Svea stonden aan te schuiven aan de check-in, hebben Svea en ik de hele inkom van de luchthaven in Izmir verkend. Er was niet veel volk en het was er gigantisch groot, dus we konden wel rondcrossen!!
En dan op naar de tax-free zone! Terwijl ik dan uiteindelijk met een volle maag (van mijn fles melk) in slaap was gevallen in de buggy, konden mama en papa naar hartelust shoppen in de tax-free zone... Deze keer was het papa die zich niet kon inhouden! Sigaretten, sigaretten en nog es sigaretten! Ook 2 flessen Raki en "Turkish delight" (= Turks fruit of Lokum).
En dan moesten we het vliegtuig weer op, maar eerst opnieuw door die controle. Alles weer op de band, deze keer moest zelfs mijn tutje er mee op! Dat was buiten mij gerekend! Ik heb er mijn keel opengezet en ben op de grond gaan liggen! Mama moest weer door die poort, maar ik weigerde! Ze is me moeten komen halen, maar ik liet me steeds als een zak papatatten vallen. Uiteindelijk hebben ze me erdoor gesleurd en kreeg ik m'n tutje terug... Het was voorbij!
Na heel deze stress, kreeg mama nog es stress... het was even spannend, want ze hadden haar gevraagd hoelang ze zwanger is. Mama zei 6 maanden en dat moesten ze toch even bediscussiëren. Stel u voor dat ze niet terug mee mocht en daar moest blijven, dan moest ik in Turkije op bezoek bij m'n zusje... Gelukkig hebben ze haar doorgelaten en mochten we met z'n 3-tjes de vlieger op.
De vlucht duurde lang! Eigenlijk even lang als in 't heen gaan, maar deze keer heb ik niet geslapen en ik begon me te vervelen... Ik heb mama en papa heel de tijd lastig gevallen, terwijl zij wilden slapen. Ze probeerden me af te leiden met kleurpotloodjes en puzzels, maar ik had daar helemaal geen zin in. Ik vond het veel leuker om met papa 10 keer naar 't toilet te gaan. En op een gegeven moment konden we niet terug naar onze stoel en moesten we wachten tot de airhostessen klaar waren met eten en drank uit te schenken, want die kar stond daar in 't midden van de gang. Ik heb met papa dan het voorste stuk van het vliegtuig volledig bestudeerd! Jammer dat we niet in de cockpit mochten... maar dat is misschien voor een andere keer.
Eindelijk, na een paar vervelende uren vliegen waren we aangekomen in Brussel. Deze keer moest ik zelf door de lange gangen stappen want de buggie's kwamen op de band bij de valiezen aan.
Het was tijd om afscheid te nemen van Svea! We hebben mekaar een dikke kus en knuffel gegeven en gezwaaid, want we gingen nu elk onze kant op. Svea met haar familie en ik met papie die ons was komen ophalen.
Het eerste wat me opviel als ik buitenkwam was dat het koud was en dat ik doodmoe was. We waren dan ook nog niet goed en wel vertrokken of ik was al in dromenland in mijn autostoel.
In Tremelo had mamie lekker eten gemaakt, want ze vermoedde wel dat we groten honger hadden. Lekkere schnitzel met erwtjes en patatjes! Eindelijk terug gewoon eten... en in de namiddag na al onze verhalen zijn we in de auto gestapt richting thuis. Opnieuw was ik in slaap gevallen in de auto en ik moet eerlijk zeggen dat ik vanaf dan niets meer weet tot 's anderendaags 's morgens om 7u. Ik ben dan wakker geworden in m'n eigen bedje... mijn klein bedje...
xxx
P.S. hier nog enkele fotootjes...
